Deze site gebruikt cookies om de oorsprong van de internauten te verzekeren, maar ook om de internauten toe te laten bepaalde privé gedeeltes van de site te kunnen betreden. Indien U de cookies weigert, zal U enkel de tot publieke gedeeltes van deze site toegang krijgen.

 Meer weten over het, wij nodigen u uit om de Europese richtlijn.

 

Syndicat Autonome des Conducteurs de Train

Autonoom Syndicaat van TreinBestuurders

Aangenomen NMBS 2010

Contact media NL ~ Voor al uw vragen met betrekking tot de acties, is een uniek nummer beschikbaar: 0494 / 94 37 87 ~ Woordvoerder: ~

calendrier horloge terre email internet monde icone 9403 96 Alledaags

Mettet, 13 maart 2016

LIBERALISATIE of PRIVATISATIE ....

Het steeds groeiende ongenoegen van het Rijdend Personeel van de NMBS wordt geïllustreerd zich door het toenemende aantal vertrekkers. Veel jonge treinbestuurders verlaten de NMBS al binnen de vijf jaar na hun aanwerving. Dit heeft natuurlijk een financiële impact op de spoorwegmaatschappij die, in plaats van zich af te vragen « WAAROM ? », een geldelijke vertrekvergoeding eist indien het vertrek plaatsvindt tijdens de 11 eerste jaren dienst (tussen 1.000 € en 10.000 € naargelang het aantal reeds gepresteerde jaren).

De Directies hebben, tijdens een Nationale Paritaire Commissie, binnen het nieuwe budgettaire kader van de Regering, beslist om een nieuwe “exclusieve” maatregel door te voeren, uitsluitend bestemd voor het personeel dat de treinen bestuurt : de te respecteren opzegtermijn wanneer een treinbestuurder ontslag neemt, die tot hiertoe 1 maand was, is nu gebracht naar …. 1 jaar !

Het SACT-ASTB begrijpt dat er financiële maatregelen nodig zijn om de NMBS terug op de juiste spoor te brengen, maar stelt zich ernstige vragen over de doeltreffendheid van deze radicale maatregel. Er was ongetwijfeld wel genoeg ruimte voor een iets meer progressieve benadering.

Eens te meer, in plaats van de oorzaken te onderzoeken, neemt men sancties!! Onwaarschijnlijk, er bestaat geen ander beroep waar een dergelijke opzegperiode uit het niets opgedrongen wordt.

Deze maatregel wordt toegevoegd aan een steeds langer wordende lijst van opgedrongen verplichtingen en versterkt de negatieve psychologische impact ervan op het Rijdend Personeel : voortdurende wijzigingen aan de reglementering, talrijke veranderingen van de stuurposten, steeds strengere en meer doortastende medische controles, te strenge en te subjectieve evaluaties van de te beheersen kennis met directe impact op het salaris, vermindering van de premies (en dus van het loon) en van de te recupereren overuren, grotere moeilijkheden om verlof te kunnen opnemen, nog steeds onmenselijke wisselende uurroosters en, op de koop toe, een lastercampagne rond de efficiëntie en de rentabiliteit van het personeel.

Paradoxaal : tegelijkertijd voert de NMBS talrijke aanwervingscampagnes via de media.

Dit terwijl het SACT-ASTB sinds jaren verschillende alternatieven voorstelt om de werkomstandigheden van de treinbestuurders te verbeteren, om hen in hun beroep te herwaarderen, zowel op financieel vlak waar, wegens een uiterst complexe en overdreven berekening, vandaag niemand met precisie kan zeggen hoeveel een

treinbestuurder precies verdient, als op het vlak van de psychologische druk die op hun schouders rust.

 

 

Het SACT-ASTB is met haar alternatieven steeds tegen een door de Directies opgetrokken virtuele muur gebotst. Ze hebben ons keer op keer bestempeld als “gek” en “onverantwoord”, onder het onterechte voorwendsel de hoge kosten die onze voorstellen met zich zouden meebrengen.

 

De laatste maanden is zelfs geen enkele dialoog meer mogelijk. Die zogenaamde “corporatistische” vakbond die alle machtsniveau‘s (Regering, Directies, erkende organisaties) stoort…, alles wordt in het werk gesteld om hem het zwijgen op te leggen.

Er worden bedragen en cijfers, waarvan de oorsprong onduidelijk is, onder de media en aan de burgers verspreid.

 

Daartegenover staat dat er nooit cijfers bekend gemaakt werden over de niet te onderschatten besparingen die de pensioengolf bij het spoor oplevert. Het salaris van een spoorwegman met 30 dienstjaren is uiteraard sterk verschillend van dat van een beginnende collega.

 

Laat ons nogmaals de nadruk leggen op het feit dat het beroep van treinbestuurder, ook al is hij slechts één van de tandwielen in de grote spoorwegmachine, één van de belangrijkste en meest veeleisende schakel is.

 

Respect tonen voor een treinbestuurder, voor zijn kennis, voor zijn vaardigheden en voor zijn ervaring, en gehoor geven aan wat hij allemaal meemaakt, dat lijkt ons ontegensprekelijk van essentieel belang.

 

Wij weten allemaal dat de liberalisering van het spoor, door Europa gewenst, een schijnoplossing is die noch de dienstverlening, noch het comfort, noch de prijs ten goede zal komen. Is het dan ook niet eerder de bedoeling om te privatiseren, zodat de Regering zich zou kunnen ontdoen van één van de laatste grote publieke ondernemingen van dit land ?

 

Het personeel dusdanig demotiveren en daardoor proberen te bewijzen dat de situatie zogenaamd niet meer houdbaar is, is dit niet in fine de gevolgde strategie, in het absolute nadeel van de reizigers die, dag na dag, een ware aftakeling van de dienstverlening ondervinden, en dit in een tijdperk waar mobiliteit een prioriteit zou moeten zijn ?!

 

attention Informatie over de verspreiding : het is een openbaar document
Bespreek dit artikel in het forum (0 berichten).